Pijnstillers voor een hond: wat mag wel en wat is gevaarlijk

Voor honden zijn in Nederland zeven pijnstillers geregistreerd: zes ontstekingsremmers en één antilichaam. Paracetamol en ibuprofen horen daar niet bij en zijn voor een hond gevaarlijk. Een verpakking pijnstillers voor de hond kost bij een online dierapotheek € 10,95 tot € 160,65, en het consult waarmee de dierenarts ze voorschrijft € 46,00 tot € 58,75.

Registraties, tarieven en polisvoorwaarden gecontroleerd op 3 september 2026.

Kerncijfers

Welke pijnstillers zijn voor honden geregistreerd?

Zes van de zeven geregistreerde middelen zijn ontstekingsremmers, in het jargon NSAID’s. Het zevende, bedinvetmab, is een antilichaam tegen zenuwgroeifactor en werkt op een heel andere manier.

Drie dingen in die tabel zijn belangrijk en staan zelden ergens anders. Vijf van de zeven middelen noemen osteoartritis letterlijk in de registratie; meloxicam spreekt breder van het bewegingsapparaat en mavacoxib van degeneratieve gewrichtsaandoeningen. Galliprant is als enige beperkt tot lichte tot matige artrose. En Trocoxil heeft een harde grens in de registratie: een behandelingscyclus van zeven opeenvolgende doses, ruim zes maanden, mag niet worden overschreden.

Wat artrose bij honden inhoudt en hoe de aandoening zich ontwikkelt, staat in het artikel over artrose bij honden.

Waarom is paracetamol of ibuprofen voor een hond gevaarlijk?

Ibuprofen is voor honden schadelijk in doses die een eigenaar makkelijk per ongeluk geeft. De Merck Veterinary Manual, herzien in mei 2025, noemt drie drempels: vanaf 100 tot 125 mg per kg braken, diarree en buikpijn; vanaf 175 tot 300 mg per kg kan nierfalen optreden; boven 600 mg per kg is de dosis potentieel dodelijk. Voor een hond van 10 kg is dat eerste bereik één tablet van 400 mg plus een half tablet extra. Er bestaat geen enkel ibuprofenproduct dat voor honden geregistreerd is.

Paracetamol ligt genuanceerder, en dat verschil hoort erbij. In het Verenigd Koninkrijk bestaat wel een geregistreerd hondenmiddel met paracetamol, Pardale-V, met in de bijsluiter de harde grens “Treat for a maximum of 5 days”. In Nederland bestaat zo’n geregistreerd product niet. De apotheek van de faculteit Diergeneeskunde in Utrecht bereidt paracetamol wel op recept en schrijft daarbij: “Paracetamol wordt gebruikt voor de behandeling van pijn bij honden als de reguliere pijnstillers voor honden niet gebruikt kunnen worden.”

Zelf paracetamol uit het medicijnkastje geven is iets anders dan een bereiding op recept met een berekende dosering. Volgens de Merck Veterinary Manual treden bij honden verschijnselen van acute paracetamolvergiftiging op boven 100 mg per kg. Het Antigifcentrum vertaalt dat naar de praktijk: een hond van 10 kg die 1 gram paracetamol binnenkrijgt, kan ernstig leverfalen ontwikkelen. Dat is twee tabletten van 500 mg.

Voor katten en fretten geldt geen enkele nuance. De apotheek van de faculteit is daar stellig over: “Paracetamol is erg giftig voor katten en fretten. Dus NOOIT paracetamol toedienen aan deze dieren.”

Hoe herken je pijn bij een hond?

Honden verbergen pijn en kreupel lopen is maar één van de signalen. Er bestaan twee gevalideerde meetinstrumenten, en die zijn openbaar.

Voor acute pijn na een operatie is dat de Glasgow Composite Measure Pain Scale in de korte vorm, ontwikkeld aan de University of Glasgow en gepubliceerd in 2007. De dierenarts scoort houding, gedrag en reactie op aanraking; vanaf 6 van de 24 punten is pijnstilling aangewezen, of vanaf 5 van de 20 als de hond niet kan lopen.

Voor chronische pijn is er de Helsinki Chronic Pain Index van de Universiteit van Helsinki, gepubliceerd in 2009. Die vult de eigenaar zelf in en gaat over wat de hond thuis doet: opstaan uit lig, traplopen, springen, spelen en de bereidheid om mee te gaan wandelen. Een officiële Nederlandse vertaling bestaat niet.

Waar je thuis op let: minder makkelijk opstaan, stijfheid die na een paar stappen wegtrekt, achterblijven tijdens de wandeling, niet meer in de auto of op de bank willen springen, aanhoudend likken aan één gewricht, en minder contact zoeken. Pijnstilling is bij gewrichtsklachten zelden het enige antwoord; wat beweegtherapie kost en oplevert staat in het artikel over fysiotherapie voor een hond.

Wat betekent langdurig gebruik voor de nieren en de lever?

Dit is de afweging waar het bij een oudere hond op vastloopt, en de zeven bijsluiters zeggen er heel verschillende dingen over. Het onderscheid dat ertoe doet: erkent de bijsluiter alleen het risico, of schrijft hij ook een controle voor?

Onsior is de enige met een concreet controleschema, en zelfs dat is een aanbeveling en geen registratievoorwaarde. Bij de andere zes wordt het risico erkend zonder dat er een meting bij hoort. Een bloedonderzoek naar lever- en nierwaarden kost bij de praktijken die het publiceren € 50,00 tot € 81,28 als vooronderzoek. Bij een hond die maanden of jaren pijnstilling krijgt is dat een gesprek waard met de dierenarts.

Wat is er aan de hand met Librela?

Rond bedinvetmab, in Nederland verkocht als Librela, loopt sinds eind 2024 een discussie. De feiten op een rij, zonder aandikken en zonder wegpoetsen.

Op 16 december 2024 stuurde de Amerikaanse FDA een brief aan dierenartsen over gemelde bijwerkingen bij honden na Librela: onder meer ataxie, toevallen, verlamming en incontinentie, in sommige gevallen met overlijden of euthanasie als afloop. De FDA stelde daarbij geen oorzakelijk verband vast.

Op 18 juli 2025 meldde het Europese CVMP dat het op de hoogte was van gemelde bijwerkingen die niet in de Europese productinformatie stonden, waaronder zeer zeldzame meldingen van een afwijkend beloop van artrose. Zoetis moest een analyse aanleveren.

Op 13 maart 2026 kwam de uitkomst. Het CVMP adviseerde de productinformatie van Librela aan te passen: de secties over bijzondere voorzorgen en bijwerkingen moeten informatie opnemen over zeer zeldzame gevallen van aandoeningen van het bewegingsapparaat bij honden die met Librela zijn behandeld. Zeer zelden betekent in de Europese terminologie minder dan 1 op de 10.000 behandelde dieren. Het middel is niet geschorst en niet teruggeroepen.

Het scherpst geformuleerd is het bij VetCompendium, dat in september 2025 schreef dat de beschikbare gegevens geen definitieve conclusie over een oorzakelijk verband toelaten, maar het risico ook niet uitsluiten. Dat is de eerlijke stand: een reden voor een gesprek met je dierenarts, geen reden om een lopende behandeling zelf te stoppen.

Wat kost pijnstilling voor een hond?

Alle geregistreerde pijnstillers voor de hond zijn UDA, wat betekent dat alleen de dierenarts of apotheek ze op recept mag afleveren. Online bestellen kan niet. Twee dierapotheken tonen wel prijzen; die zijn hieronder opgenomen zoals ze op 3 september 2026 stonden.

De grootste onbekende zit niet in het middel maar in wat de praktijk erbovenop rekent. Van negen Nederlandse dierenartsenpraktijken die hun tarieven publiceren, noemt geen enkele een prijs voor een Librela-injectie of voor een pijnstillerkuur. Wat ze wel publiceren is het consult: € 46,00 bij Dierenkliniek Zwaag, € 51,50 bij Dierenartspraktijk Breukelen, € 55,00 bij A7 Noord, € 56,00 bij Middenwaard en bij Brielle, € 57,50 bij Dierenziekenhuis Eindhoven, € 57,80 bij Nieuw Houten en € 58,75 bij Groepspraktijk Dierenartsen. Vraag bij het maken van de afspraak wat de injectie of de kuur zelf kost. Meer prijsvoorbeelden staan in het overzicht van de kosten van een dierenartsconsult, en de totale jaarlast van een hond staat in wat kost een hond per maand.

Vergoedt een hondenverzekering pijnmedicatie?

Alle zes verzekeraars in de vergelijkingsmodule vergoeden medicijnen die door een dierenarts zijn voorgeschreven, maar ze doen dat op vier verschillende manieren. Bij een aandoening als artrose, waarbij de medicatie jarenlang doorloopt, bepaalt juist dat verschil wat je kwijt bent.

Twee eisen komen bij vrijwel alle zes terug. Het middel moet in Nederland geregistreerd zijn bij het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen, en vrij verkrijgbare middelen en voedingssupplementen worden niet vergoed, ook niet als de dierenarts ze voorschrijft. Geen van de zes sluit chronische medicatie als zodanig uit.

Alle plafonds, percentages en uitsluitingen staan naast elkaar op de pagina over de hondenverzekering. Is de diagnose al gesteld, lees dan eerst hoe het zit met een zieke hond verzekeren.

Veelgestelde vragen

Mag ik mijn hond paracetamol geven?
Niet op eigen initiatief. In Nederland bestaat geen geregistreerd paracetamolproduct voor honden; de apotheek van de faculteit Diergeneeskunde in Utrecht bereidt het op recept, voor honden bij wie de gewone pijnstillers niet gebruikt kunnen worden. Boven 100 mg per kg treden bij honden verschijnselen van vergiftiging op. Voor katten en fretten is paracetamol nooit toegestaan.

Hoe lang mag een hond pijnstillers gebruiken?
Dat verschilt per middel. Trocoxil kent als enige een harde grens in de registratie: maximaal zeven opeenvolgende doses, ruim zes maanden. Bij carprofen wordt de behandeling na 14 dagen opnieuw beoordeeld. Bij Onsior adviseert de bijsluiter de leverenzymen te controleren bij de start en na 2, 4 en 8 weken, daarna elke 3 tot 6 maanden.

Werkt Librela beter dan een ontstekingsremmer?
Het werkt anders: bedinvetmab is een antilichaam tegen zenuwgroeifactor en wordt eenmaal per maand geïnjecteerd, terwijl een ontstekingsremmer dagelijks wordt gegeven. In de voorzorgen van Librela worden nier, lever en hart niet genoemd, in die van de ontstekingsremmers wel. Sinds maart 2026 moet de productinformatie van Librela wel informatie bevatten over zeer zeldzame aandoeningen van het bewegingsapparaat. Welk middel bij jouw hond past, bepaalt de dierenarts.

Wat kost een pijnstillerkuur voor een hond bij de dierenarts?
Het middel kost bij een dierapotheek € 10,95 tot € 160,65 per verpakking, afhankelijk van het middel en de sterkte. Wat de praktijk erbovenop rekent, publiceert geen van de negen onderzochte praktijken. Reken daarnaast op het consult, € 46,00 tot € 58,75.

Registraties gecontroleerd bij de diergeneesmiddeleninformatiebank van het CBG en het EU-geneesmiddelenregister, de Librela-berichtgeving bij de FDA, het EMA-comité CVMP en VetCompendium, de toxiciteitsdrempels bij de Merck Veterinary Manual en het Antigifcentrum, de bereiding bij de apotheek van de faculteit Diergeneeskunde in Utrecht, tarieven bij negen gepubliceerde prijslijsten van Nederlandse dierenartsenpraktijken en de polisvoorwaarden bij de zes verzekeraars in de vergelijkingsmodule. Alles gecontroleerd op 3 september 2026. Van a.s.r. waren alleen de gegevens op de verzekeringskaart in te zien, niet de volledige voorwaarden. Dit artikel geeft algemene informatie en is geen diergeneeskundig of financieel advies. Overleg over medicatie altijd met je eigen dierenarts.